Ursus. Tu zaczęła się wolność. 40 rocznica Wydarzeń Czerwca 1976r.

Premiera książki „Ursus – to tutaj wszystko się zaczęło”
W sobotę, 3 grudnia, o godz. 13:00 w dawnej fabrycznej hali położonej przy ul. Posag 7 Panien 14 odbyła się premiera książki pod red. Jasminy Wójcik „Ursus – to tutaj wszystko się zaczęło”. Publikacja zawiera wspomnienia uczestników i świadków wydarzeń Czerwca’76 z perspektywy 40 lat. Jest także świadectwem młodego pokolenia mieszkańców dorastających w postindustrialnej przestrzeni Ursusa. Inicjatorem powstania i wydawcą publikacji jest Urząd Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy oraz Ośrodek Kultury „Arsus”.

Publikacja, którą oddajemy w Państwa ręce nie jest wydawnictwem naukowym. Naszym celem było zaprezentowanie tego, jak po latach mieszkańcy Ursusa, uczestnicy i świadkowie wydarzeń pamiętają Czerwiec ’76, a także jaką rolę dla nich i ich rodzin pełniły zakłady Ursus. – podkreśliła burmistrz Urszula Kierzkowska.

W wydarzeniu wzięli udział zastępcy burmistrza Wiesław Krzemień i Kazimierz Sternik, przewodniczący rady Dzielnicy Ursus Henryk Linowski oraz radne Anna Lewandowska, Wanda Kopcińska oraz Maria Miszkiewicz. Podczas promocji książki odbyła się dyskusja o doświadczeniu biograficznym bohaterów książki, której uczestnikami byli m.in. Karolina Izdebska (Instytut Socjologii Uniwersytet Szczeciński), Joanna Zętar (Ośrodek Brama Grodzka, Teatr NN w Lublinie), Jolantą Dąbek (zastępca dyrektora Muzeum Niepodległości w Warszawie), Edwin Bendyk (publicysta tygodnika POLITYKA, kurator programu Miasto przyszłości / Laboratorium Wrocław w ramach Europejskiej Stolicy Kultury 2016). Rozmowę poprowadził Mikołaj Bendyk (Instytut Socjologii Uniwersytet Warszawski).

Wydarzeniem towarzyszącym premierze książki będzie wspólne pomalowanie instalacji artystycznej TRAKTOR-IDEA-URSUSA - pomnika powstałego z oryginalnych części różnych modeli ciągników marki Ursus, który stanął przed Urzędem Dzielnicy 25 czerwca tego roku jako dar traktorzystów, miłośników Ursusa z całej Polski, mieszkańców, dla przyszłego Muzeum Ursusa.

Historyczne wydarzenia są dla nas punktem wyjścia do szerszego i głębszego zastanowienia się nad spuścizną i tożsamością samej dzielnicy. Jakie miejsce zajmowały w tej historii Zakłady Mechaniczne Ursus? Czemu dzielnica zawdzięcza swój obecny kształt i charakter? Kto ją tworzy? Jaką wrażliwością? Czym ukształtowaną? Książka ma charakter strumienia świadomości bezpośrednich uczestników strajków 1976 roku w Ursusie, działaczy ruchów opozycyjnych, byłych pracowników Zrzeszenia Przemysłu Ciągnikowego Ursus i mieszkańców dzielnicy. – podkreśliła we wstępie do książki Jaśmina Wójcik.

Wydarzenie uświetnił występ Orkiestry Dętej Ziemi Mazowieckiej

Zapraszamy do galerii - Premiera książki „Ursus – to tutaj wszystko się zaczęło”
Opublikowano: poniedziałek 12 grudnia 2016 / Wprowadził:  

Premiera książki „Ursus – to tutaj wszystko się zaczęło”
Rok 2016 jest szczególny dla Dzielnicy Ursus. 40 lat temu robotnicy fabryki Ursus zaprotestowali przeciwko drastycznym podwyżkom cen żywności. W wyniku tego protestu władze ówczesnego PRL wycofały się z tego pomysłu. 40 lat później w czerwcu 2016 r. odbyły się oficjalne uroczystości z udziałem uczestników wydarzeń przedstawicieli władz rządowych i samorządowych. Urząd Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy był inicjatorem zebrania wspomnień mieszkańców i ich opublikowania.

- Wydarzenia Czerwca 1976 roku zajmują szczególne miejsce w najnowszej historii Polski. Był to pierwszy protest robotników, który zakończył się ich zwycięstwem, a władza komunistyczna wycofała się z pomysłu drastycznych podwyżek cen żywności i skrajnie niesprawiedliwych rekompensat. Były to również pierwsze strajki, podczas których robotników poparła inteligencja. Publikacja, którą oddajemy w Państwa ręce nie jest wydawnictwem naukowym. Naszym celem było zaprezentowanie tego, jak po latach mieszkańcy Ursusa, uczestnicy i świadkowie wydarzeń pamiętają Czerwiec ’76, a także jaką rolę dla nich i ich rodzin pełniły zakłady Ursus. – podkreśliła burmistrz Urszula Kierzkowska

W sobotę, 3 grudnia, o godz. 13:00 w dawnej fabrycznej hali położonej przy ul. Posag 7 Panien 14 odbędzie się premiera książki pt. „Ursus – to tutaj wszystko się zaczęło”. Opowiada ona, z perspektywy dziesięcioleci, o strajku robotników Ursusa z 25 czerwca 1976 roku, jego konsekwencjach dla mieszkańców. Swoje wspomnienia udostępnili uczestnicy protestu, mieszkańcy Ursusa, a także młode pokolenie, opisujące czym dla nich jest Ursus oraz jakie znaczenie ma dla nich historia byłych Zakładów Mechanicznych. Promocja książki to także okazja do rozmowy o doświadczeniu biograficznym bohaterów książki, a także o połączeniu przeszłości z przyszłością. W trakcie dyskusji poruszane będą następujące kwestie: co pozostało po strajkach '76 roku, jaki miały i nadal mają wpływ na najmłodszych mieszkańców dzielnicy. Porozmawiamy o sposobach upamiętniania historii dzielnicy (w tym historii fabryki).

Podczas promocji książki zapraszamy Państwa do wzięcia udziału w dyskusji razem z zaproszonymi gośćmi: Karoliną Izdebską (Instytut Socjologii Uniwersytet Szczeciński), Joanną Zętar (Ośrodek Brama Grodzka, Teatr NN w Lublinie), Jolantą Dąbek (zastępca dyrektora Muzeum Niepodległości w Warszawie), Edwinem Bendykiem (publicysta tygodnika POLITYKA, kurator programu Miasto przyszłości / Laboratorium Wrocław w ramach Europejskiej Stolicy Kultury 2016), którą poprowadzi Mikołaj Bendyk (Instytut Socjologii Uniwersytet Warszawski).

Wydarzeniem towarzyszącym premierze książki będzie wspólne odmalowanie zabezpieczonej przed zimą instalacji artystycznej TRAKTOR-IDEA-URSUSA (pomnika powstałego z oryginalnych części różnych modeli ciągników marki ursus, który stanął przed Urzędem Dzielnicy 25 czerwca tego roku jako dar traktorzystów, miłośników Ursusa z całej Polski, mieszkańców, dla przyszłego Muzeum Ursusa).

Okazją do oddania w państwa ręce tej publikacji stała się czterdziesta rocznica strajków Czerwca 1976 roku w Ursusie. Historyczne wydarzenia są dla nas punktem wyjścia do szerszego i głębszego zastanowienia się nad spuścizną i tożsamością samej dzielnicy. Jakie miejsce zajmowały w tej historii Zakłady Mechaniczne Ursus? Czemu dzielnica zawdzięcza swój obecny kształt i charakter? Kto ją tworzy? Jaką wrażliwością? Czym ukształtowaną? Książka ma charakter strumienia świadomości bezpośrednich uczestników strajków 1976 roku w Ursusie, działaczy ruchów opozycyjnych, byłych pracowników Zrzeszenia Przemysłu Ciągnikowego Ursus i mieszkańców dzielnicy. – podkreśliła we wstępie do książki Jaśmina Wójcik.

WSTĘP WOLNY

Powyższa publikacja ma zainaugurować nowy cykl książek poświęconych Dzielnicy Ursus. W przyszłym roku Urząd Dzielnicy Ursus planuje wydać w podobnej formie książkę poświęconą historii sportu zawierającej m.in. dzieje RKS „Ursus”, KS „Czechowice czy klubu CWS. W związku z powyższy zwracamy się z apelem do mieszkańców o udostępnianie zdjęć, notatek i wspomnień. Materiały można przekazać do Urzędu Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy osobiście, drogą pocztową lub e-mailem. Urząd Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy, pl. Czerwca 1976 nr 1,02-496 Warszawa, Zespół Sportu i Rekreacji dla Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy, na adres mailowy ursus.sport@um.warszawa.pl , dodatkowe informacje uzyskają Państwo pod numerem telefonu 22 443 61 71.

W załączeniu:
- widok okładki książki
- mapka
- zaposzenie
Opublikowano: środa 23 listopada 2016 / Wprowadził: rtr 

Uroczyste obchody 40. rocznicy Czerwca 1976 roku
25 czerwca 1976 r. robotnicy fabryki Ursus, zastrajkowali oraz wyszli na tory by zaprotestować przeciwko drastycznym podwyżkom cen żywności jakie zamierzały wprowadzić komunistyczne władze Polski. Czterdzieści lat później, w niedzielę - 26 czerwca br. odbyły się oficjalne obchody rocznicy tego wydarzenia, które zapoczątkowało polską drogę do wolności. W uroczystościach uczestniczyli przedstawiciele najwyższych władz państwowych, posłowie i senatorowie, także samorządowcy m.st. Warszawy. Patronat nad uroczystościami objął Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda.

Zebranych gości przywitali Burmistrz Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy Urszula Kierzkowska oraz Przewodniczący Organizacji Międzyzakładowej Nr 1 Ursus NSZZ „Solidarność” Andrzej Kierzkowski. Msza święta koncelebrowana była przez Kardynała Kazimierza Nycza, Metropolitę Warszawskiego przy udziale asysty wojskowej.

W trakcie uroczystości list od Prezydenta RP Andrzeja Dudy odczytał szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego Paweł Soloch, a od Prezesa Rady Ministrów odczytał Wicepremier i Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Piotr Gliński.

W czasie uroczystości przemówienia wygłosili: Minister Obrony Narodowej Antoni Macierewicz, Przewodniczący NSZZ „Solidarność” Piotr Duda oraz Prezydent m.st. Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz.

Za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratyczny w Polsce Prezydent RP odznaczył Wojciecha Lasockiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, a Krzyżami Kawalerskimi Orderu Odrodzenia Polski - Bogdana Cholewińskiego, Mirosława Cholewińskiego, Stanisława Dąbrowskiego, Tadeusza Dominika, Eugeniusza Gawinka, Ryszarda Kowalskiego oraz Czesława Milczarka.

W uroczystościach wzięli udział m.in: Wicemarszałek Sejmu Małgorzata Kidawa-Błońska, p.o. szefa Urzędu ds. osób represjonowanych i kombatantów Jan Józef Kasprzyk, Wojewoda Mazowiecki Zdzisław Sipiera, Przewodniczący Zarządu Regionu Mazowsze NSZZ "Solidarność” Andrzej Kropiwnicki, dowódca Garnizonu Warszawskiego płk. Robert Głąb, radni m.st. Warszawy, radni Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy a także burmistrzowie warszawskich dzielnic.

Po zakończonej Mszy Świętej zebrani goście złożyli wieńce i kwiaty pod pomnikiem Czerwca 1976r.

Szczególną rangę niedzielnej uroczystości nadał udział kilkudziesięciu pocztów sztandarowych, wśród których reprezentacyjne miejsce zajmowały poczty NSZZ „Solidarność” z Ursusa, Radomia i Płocka.

Wieczorem, po oficjalnych uroczystościach w Ośrodku Kultury „Arsus” zgromadzeni widzowie mogli obejrzeć widowisko teatralno-muzyczne pt. „Protest Robotników Ursusa 76” w reżyserii Anny E. Rakoczy. Następnie zebrani wysłuchali koncertu Orkiestry Wojskowej z Torunia.

Organizatorami oficjalnych obchodów 40. rocznicy Wydarzeń Czerwca 1976 roku byli: Ministerstwo Obrony Narodowej, NSZZ „Solidarność” Region Mazowsze, Organizacja Międzyzakładowa Nr 1 Ursus NSZZ „Solidarność”, Urząd m.st. Warszawy oraz Urząd Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy. Partnerami wydarzenia byli: PKN ORLEN SA i Telewizja Polska SA.
Opublikowano: środa 29 czerwca 2016 / Wprowadził: mka 

Szanowni Państwo,

Wydarzenia Czerwca 1976 roku zajmują szczególne miejsce w najnowszej historii Polski. Był to pierwszy protest robotników, który zakończył się ich zwycięstwem, a władza komunistyczna wycofała się z pomysłu drastycznych podwyżek cen żywności i skrajnie niesprawiedliwych rekompensat. Były to również pierwsze strajki, kiedy robotników poparła inteligencja, narodziła się wówczas społeczna solidarność, która w rezultacie pozwoliła zapisać jedną z najpiękniejszych kart naszej historii.

To właśnie robotnicy Radomia, Ursusa i Płocka byli prekursorami powstałej cztery lata później „Solidarności”. W tym roku obchodzimy 40. rocznicę Wydarzeń Czerwca ‘76. Wydarzeń, które przyczyniły się do zmian ustrojowych w Polsce, ale i zmieniły historią wielu ursuskich rodzin.

Tegoroczne obchody strajków z 1976 przybrały w dzielnicy Ursus uroczysty i szeroki charakter. Przygotowaliśmy wiele różnorodnych wydarzeń kulturalnych, edukacyjnych i sportowych oraz dedykowane rocznicy strajków w Ursusie wydawnictwa. Kulminacyjnym wydarzeniem obchodów będzie oficjalna uroczystość z udziałem władz państwowych, która odbędzie się 26 czerwca b.r, na terenie przez Urzędem Dzielnicy Ursus.

W imieniu Zarządu Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy chciałabym zaprosić wszystkich mieszkańców naszej dzielnicy do udziału w imprezach poświęconych Wydarzeniom Czerwca ‘76 roku, do wspólnego poznawania i przeżywania naszej historii.

Urszula Kierzkowska
Burmistrz Dzielnicy Ursus
Opublikowano: wtorek 14 czerwca 2016 / Wprowadził: mka 

Rys historyczny
„Czerwiec 76”. To określenie kryje wydarzenia, które rozpoczęły się 25. 06. 1976 r. w Ursusie, Radomiu i Płocku jako protest przeciw podwyżce cen żywności ogłoszonej poprzedniego dnia przez premiera Piotra Jaroszewicza. Doprowadziły do konsolidacji społeczeństwa i nasilenia działań opozycyjnych wobec „ władzy ludowej”.

Konstytucja Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej z 1952 r. głosiła, że „władza należy do ludu pracującego miast i wsi”, któremu obiecywano budowanie państwa opartego na zasadach sprawiedliwości społecznej. Tymczasem to właśnie „lud pracujący miast” czyli klasa robotnicza kilkakrotnie występowała przeciwko swojej, ludowej władzy. Tak było w roku 1956 w Poznaniu, w 1970 – na Wybrzeżu, 1976 – w Ursusie, Radomiu i Płocku, a wreszcie w 1980 r. ponownie na Wybrzeżu. Wszystkie te robotnicze wystąpienia powodowały zmiany w systemie władzy i ostatecznie doprowadziły do obalenia w 1989 r. systemu komunistycznego w Polsce.

Materiały Służby Bezpieczeństwa PRL z Archiwum IPN

Polityka gospodarcza PRL opierała się na założeniach narzuconych wszystkim państwom bloku wschodniego przez Związek Radziecki. Nacjonalizacja przemysłu, kolektywizacja rolnictwa, upaństwowienie handlu, centralne planowanie, system nakazowo – rozdzielczy – to cechy charakteryzujące model gospodarki socjalistycznej. W Polsce nie został on w pełni zrealizowany – rolnictwo i częściowo handel pozostały w rękach prywatnych.

Głównym celem kolejnych planów gospodarczych była industrializacja kraju czyli rozwój zwłaszcza przemysłu ciężkiego, co wiązało się z zimną wojną i wyścigiem zbrojeń. Industrializacja spowodowała falę migracji do miast ludności wiejskiej skuszonej perspektywą awansu społecznego. Efektem tego stał się rozwój klasy robotniczej budującej wielkie ośrodki przemysłowe. Rozbudowa przemysłu ciężkiego odsunęła na dalszy plan przemysł lekki, spożywczy oraz rolnictwo, co przyczyniło się do odczuwalnego obniżenia poziomu życia obywateli.

Pierwsze wystąpienie robotników przeciw władzy miało miejsce w Poznaniu 28. 06.1956 r. Robotnicy ZPM im. H. Cegielskiego domagali się m. in. obniżenia wygórowanych norm produkcyjnych i podwyżek płac. Przeciwko demonstrantom skierowano jednostki pancerne, padli zabici i ranni. Premier Józef Cyrankiewicz zagroził w przemówieniu radiowym, że ręka podniesiona na władzę ludową zostanie w interesie klasy robotniczej przez tę władzę odrąbana.

Materiały Służby Bezpieczeństwa PRL z Archiwum IPN

W efekcie „poznańskiego czerwca” władzę w Polsce przejął Władysław Gomułka, z którym początkowo wiązano wielkie nadzieje. „Odwilż” w dziedzinie kultury i życia politycznego jak również wsparcie lekceważonych dotychczas dziedzin gospodarki przyniosły poprawę poziomu życia Polaków /tzw. mała stabilizacja/.

Stopniowe odchodzenie od obietnic politycznych i kulturalnych, a także pogarszająca się sytuacja gospodarcza w kraju doprowadziły najpierw do tworzenia się opozycji politycznej / „list 34”, działalność Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego, wydarzenia marcowe 1968 /, a następnie do wystąpień robotniczych.

13 grudnia 1970 r. władze ogłosiły podwyżkę cen, które miały zacząć obowiązywać tuż przed świętami Bożego Narodzenia. Następnego dnia w Stoczni Gdańskiej rozpoczął się strajk stoczniowców domagających się cofnięcia podwyżek cen, wprowadzenia nowych norm pracy. Przeciwko strajkującym skierowano wojsko, które 17 grudnia otworzyło ogień do robotników Stoczni Gdyńskiej.

Tę sytuację wykorzystali rywale partyjni W. Gomułki, którego odsunięto od władzy. Pierwszym sekretarzem KC PZPR został Edward Gierek, a na czele Rady Ministrów stanął Piotr Jaroszewicz.

Podobnie jak po wydarzeniach poznańskich również z E. Gierkiem wiązano nadzieje na poprawę warunków życia. Jednym z haseł propagującym rządy nowej ekipy stało się hasło „ Aby Polska rosła w siłę, a ludzie żyli dostatniej”. Wyrażało ono ambitne plany przyspieszenia rozwoju gospodarczego oraz podniesienia standardów życia Polaków. Wyższe płace, tworzenie miejsc pracy dla roczników wyżu demograficznego, poprawa zaopatrzenia odzwierciedlały strategię „wielkiego skoku”.

Wzrost gospodarczy i modernizacja przemysłu miały być realizowane ze środków uzyskanych z kredytów. Odczuwalna poprawa życia rozbudziła nadzieje na przyszłość, ale sukcesy gospodarcze wiązały się z istotnym zadłużeniem Polski. Spłaty kredytów stawały się coraz większym obciążeniem dla gospodarki, gdyż politykę inwestycyjną niewłaściwie realizowano, większość nabytych licencji była przestarzała, część kredytów przeznaczono na szeroko rozumianą konsumpcję, import wzrastał przy malejącym eksporcie. Faktyczne nakłady były wyższe od planowanych, cykl realizacji inwestycji wydłużał się, co opóźniało efekty produkcyjne i podnosiło koszty produkcji. Z powodu załamania produkcji rolnej pogłębiały się trudności w zaopatrzeniu rynku w żywność.

Obiecane w 1971 r. utrzymywanie cen artykułów żywnościowych na niezmienionym poziomie wymagało dopłat z budżetu państwa. Dlatego też władze uznały, że podwyżka cen artykułów żywnościowych stała się koniecznością ekonomiczną.

24 czerwca 1976 r. premier P. Jaroszewicz przedstawił „propozycję” podwyżki cen żywności / np. ceny mięsa i wędlin miały wzrosnąć średnio o 69%, cukru o 90% /. Proponowane dla zrównoważenia skutków podwyżki rekompensaty jednie zwiększały dysproporcje płacowe.

Drastyczna podwyżka cen żywności stała się bezpośrednią przyczyną robotniczych protestów w Ursusie, Radomiu i Płocku rozpoczętych 25 czerwca 1976 r.

Tego dnia w Zakładach Mechanicznych w Ursusie o godzinie szóstej rano robotnicy dwóch wydziałów ogłosili strajk. Kilka minut później wyszli przed hale produkcyjne zachęcając pracowników innych wydziałów do przyłączenia się do protestu. Między godziną 6.30 a 7:00 pracę porzucili robotnicy kolejnych trzech wydziałów. W ciągu całego dnia strajkowało trzydzieści wydziałów. Według danych MSW o ósmej nie pracowało już 90% załogi, wkrótce strajk objął całą załogę. Około godziny 8.30 robotnicy udali się pod gmach władz administracyjnych, partyjnych i związkowych. Tam usłyszeli jedynie wezwanie do powrotu do pracy.

Obawa, że pozostanie przy maszynach w zamkniętych zakładach ułatwi władzy likwidację strajku spowodowała decyzję wyjścia na przebiegające w bezpośrednim sąsiedztwie fabryki tory kolejowe /linia kolejowa łącząca Warszawę z Łodzią, Katowicami,a także linia Warszawa – Berlin/.

Wobec odcięcia łączności telefonicznej była to jedyna możliwość poinformowania społeczeństwa o strajku. Robotnicy siedząc na torach tworzyli zaporę zatrzymującą nadjeżdżające pociągi.

Około godziny 16-ej na torach pojawili się przedstawiciele regionalnej dyrekcji PKP, którzy polecili maszyniście jednego z zatrzymanych pociągów ruszyć w stronę demonstrantów. Próba nie powiodła się, a wydarzenie to skłoniło robotników do trwałego zablokowania torów. Rozkręcono szyny, a w powstałą wyrwę zepchnięto lokomotywę, aby utrudnić przywrócenie normalnego ruchu pociągów.

W wieczornym przemówieniu telewizyjnym premier P. Jaroszewicz odwołał podwyżkę uzasadniając tę decyzję przeprowadzonymi konsultacjami. Wówczas strajkujący zaczęli się rozchodzić, pozostało jedynie kilkaset osób przed bramą zakładów. Przeciwko nim skierowano oddziały ZOMO, które zaatakowały robotników.

O godzinie 21.30 na teren zakładów dotarły trzy kompanie ZOMO. Demonstranci zostali wezwani do rozejścia się, a następnie obrzuceni granatami z gazem łzawiącym. W starciach uczestniczyło ok. 320 zomowców i kilkudziesięciu cywilnych funkcjonariuszy. Bezpośrednie starcie trwało kilkanaście minut – do godziny 22.00. Zatrzymano 76 osób, a kolejne aresztowano w czasie pacyfikacji miasta.

W następnych dniach w środkach masowego przekazu próbowano zdyskredytować zajścia w Ursusie i Radomiu. Przedstawiano strajkujących jako „warchołów”, „wichrzycieli”, chuliganów, którzy zakłócali konsultacje z aktywem partyjnym.

Na uczestników protestu, a czasem przypadkowych obserwatorów / na tory przyszli mieszkańcy Ursusa, kobiety, młodzież/ spadły okrutne represje. Aresztowanych przepuszczano przez szpalery bijących i kopiących milicjantów /”ścieżki zdrowia” /, bito do utraty przytomności w czasie przesłuchań. Wytaczano procesy, w których oskarżenia opierano na fałszywych zeznaniach funkcjonariuszy MO, a wyroki skazywały na 5 lat więzienia. Ponadto zwalniano dyscyplinarnie ludzi z pracy z tzw. wilczym biletem, co utrudniało znalezienie pracy.

Brutalność i represje władz wobec uczestników czerwcowego buntu wywołały powszechne oburzenie w środowiskach opozycyjnych. Ich przedstawiciele zaczęli występować w obronie prześladowanych robotników przedstawiając opinii publicznej fakty ukrywane przez władze tworząc drugi obieg informacji. Zbierano pieniądze dla rodzin aresztowanych, pobitym udzielano pomocy medycznej, grupa warszawskich adwokatów udzielała bezpłatnej pomocy prawnej, do władz kierowano zbiorowe i indywidualne listy protestacyjne.

Działania te zaowocowały powstaniem we wrześniu 1976 r. Komitetu Obrony Robotników, którego członkowie mimo prześladowań ze strony służby bezpieczeństwa domagali się amnestii i przywrócenia represjonowanym pracy. Naciski ze strony społeczeństwa i wzrastająca aktywność opozycji skłoniły władze do stopniowego łagodzenia represji. 19 lipca 1977 r. Rada Państwa wydała dekret o amnestii. Ostatni skazani za udział w demonstracjach robotniczych 1976 wyszli na wolność.

Wystąpienia robotnicze 1976 r. nie przyniosły zmian we władzach państwowych. Osiągnęły znacznie więcej – zmusiły władze do ustępstw, a przede wszystkim zmobilizowały inne grupy społeczne do działania. Jacek Kuroń, jeden z przywódców opozycji i założycieli KOR-u twierdził, że wobec władzy społeczeństwo musi występować solidarnie, jednocząc się, tworząc społeczeństwo obywatelskie.

Po 1976 roku następuje nasilenie działań opozycyjnych. KOR przekształca się w Komitet Samoobrony Społecznej „KOR”, w 1977 r. powstaje Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela / ROPCiO /, a wkrótce pierwsza opozycyjna partia polityczna Konfederacja Polski Niepodległej. Na Górnym Śląsku i na Wybrzeżu tworzone są Wolne Związki Zawodowe wspierane przez środowiska inteligenckie. W sierpniu 1980 r. ich działacze podejmują działania, zyskujące poparcie całego społeczeństwa. Powstał NSZZ „Solidarność”, który doprowadził do obalenia w 1989 roku komunizmu w Polsce. Ale wstępem był Czerwiec 1976 – Krok ku Wolności.

Bożenna Szmagaj

Bożenna Szmagaj, absolwentka Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego, długoletni nauczyciel historii i wiedzy o społeczeństwie w LVI Liceum Ogólnokształcącym w Ursusie

Bibliografia:

A. Albert „Najnowsza historii Polski 1918 – 1980”. Wyd.1991r
P. Sasanka „ Czerwiec '76. Refleksje wokół rocznicy” w: Biuletyn IPN nr 4 r. 2011
„Czerwiec '76. Krok ku wolności”. Teki edukacyjne IPN. Warszawa 2002
„Ursus '76”. Wyd. Stowarzyszenie Przyjaciół Archiwum Państwowego Miasta Stołecznego, Warszawy, 2006 r.
Opublikowano: piątek 10 czerwca 2016 / Wprowadził: mka 

Zdjęcia z IPN
Materiały Służby Bezpieczeństwa PRL z Archiwum IPN

Zapraszamy do galerii:
Zdjęcia z IPN
Opublikowano: piątek 10 czerwca 2016 / Wprowadził: mka 

Kartka z kalendarza
24 czerwca 1976 r.
  • Premier Piotr Jaroszewicz przedstawił w Sejmie założenia podwyżki cen żywności. O podwyżkach społeczeństwo dowiedziało się z obszernej retransmisji obrad, jaka miała miejsce w wieczornym wydaniu „Dziennika Telewizyjnego”.
25 czerwca 1976 r.
  • godz. 6:00 Początek strajku w Zakładach Mechanicznych „Ursus”. Wybuchł na dwóch wydziałach wytłoczek i matrycowni.
  • po godz. 6.30 Rozszerzenie strajku na inne nieadministracyjne wydziały fabryki.
  • godz. 7.30 ok. 1000 osób zbiera się na placu między wydziałami silników i remontowym
  • godz. 8.30-9:00 ok. 1200 osób udaje się przed budynek dyrekcji. Do budynku wchodzi kilkanaście osób. W hallu przemawia do nich dyrekcja i sekretarz Komitetu fabrycznego PZPR w Ursusie. Wg protestujących zachowywali się arogancko.
  • godz. 9.30 Pierwsi demonstranci blokują tory linii południowej. Na torach znajduje się 1000-1500 osób. Zablokowany ruch pociągów podmiejskich, później staja także pociągi dalekobieżne „Opolanin” i „Górnik” z Katowic.
  • ok. godz. 10:00 Na drodze z Włoch do Piastowa zatrzymano samochód ciężarowy z betonowymi blokami zwalone na jezdnię elementy utworzyły barykadę. W międzyczasie w Ursusie znalazło się 65 funkcjonariuszy SB, którzy wykonywali zdjęcia protestującym celem późniejszej identyfikacji.
  • godz. 13.25-14.45 za pośrednictwem radiowęzła dyrektor „Ursusa” nawołuje protestujących do powrotu do pracy. Apele zostały zignorowane.
  • godz. 16:00 na torach pojawiają się przedstawiciele regionalnej dyrekcji PKP. Nakłaniają oni protestujących do zejścia z torów. Każą maszyniście jednego z pociągów ruszyć w stronę siedzących na torach. Ten odmawia.
  • Po południu blokada linii kolejowej do Poznania za pomocą barykady z drewnianych zapór przeciwśnieżnych. Ok. godz. 18.15 cywilni funkcjonariusze MO odblokowali przejazd.
  • godz. 17.15 demonstranci przystąpili do rozkręcania szyn na linii skierniewickiej.. nie powiodła się próba przecięcia szyn za pomocą palnika acetylenowego.
  • godz. 19.20-20:00 Demonstranci odczepili lokomotywę od składu i zepchnęli ją w przerwę po rozkręceniu torów.
  • godz. 19.25 przez zakładowy radiowęzeł poinformowano o wycofaniu podwyżki i zapowiedziano telewizyjne przemówienie premiera Piotra Jaroszewicza.
  • godz. 20:00 ok. 2000 osób zgromadziło się przed budynkiem dyrekcji. Na dachu stołówki wystawiono telewizor by wysłuchać przemówienia premiera. Po wystąpieniu cześć protestujących miała poczucie satysfakcji z odwołania podwyżki. Zebrani zaczęli rozchodzić się do domów.
  • godz. 21.45-22:00 Uderzenie jednostek ZOMO na grupe kilkuset osób przed brama zakładów. W kilkanaście minut milicjanci rozbili tłum i rozpoczęli „polowanie” na mieszkańców Ursusa.
26 czerwca 1976 r.
  • Początek pracy kolegiów karno-administracyjnych w Warszawie, Radomiu i Płocku.
28 czerwca 1976 r.
  • Początek kampanii propagandowej na łamach prasy. Wielkie wiece w wielu miastach (m.in. w Warszawie na Stadionie Dziesięciolecia”) potępiające protesty robotników.
16-17 i 20 lipca 1976 r.
  • W Warszawie przed Sadem wojewódzkim rozprawa przeciwko robotnikom Ursusa. Skazano 7 osób. Wyroki od 3 do 5 lat. Przed sala rozpraw zbierano pieniądze i przekazano je rodzinom robotników. 17 lipca z inicjatywy Antoniego Macierewicza rozpoczęła się akcja pomocy rodzinom represjonowanych w Ursusie, do których jeździła grupa harcerzy z „Czarnej Jedynki” (!. Warszawskiej Druzyny harcerskiej im. R. Traugutta).
25 sierpnia 1976 r.
  • Opublikowanie i rozkolportowanie w kilkudziesięciu egzemplarzach "Opisu akcji represyjnej podjętej wobec pracowników Z.M. Ursus i innych zakładów" przygotowanego przez Henryka Wujca. Raport został przekazany Radzie Głównej Episkopatu Polski.
23 września 1976 r.
  • W liście przesłanym do marszałka Sejmu jako „Apel do społeczeństwa i władz PRL” Poinformowano o powstaniu Komitetu Obrony Robotników. Dokument podpisało 14 osób: Jerzy Andrzejewski, Stanisław Barańczak, Ludwik Cohn, Jacek Kuroń, Edward Lipiński, Jan Józef Lipski, Antoni Macierewicz, Piotr Naimski, Antoni Pajdak, Józef Rybicki, Aniela Steinsbergowa, Adam Szczypiorski, ks. Jan Zieja, Wojciech Ziembiński.
27 września 1976 r.
  • Rozprawa rewizyjna pierwszego procesu ursuskiego (17-19 lipca). Wszyscy oskarżeni otrzymali wyroki jednego roku w zawieszeniu.
Do września 1977
  • udzielono pomocy ponad 600 rodzinom na kwotę ponad 3,1 mln zł.
29 grudnia 1976 r.
  • Drugi proces ursuski, Skazano 3 osoby, wyroki od roku do 3 lat.

Kalendarium opracowano na podstawie stron www.czerwiec76.ipn.gov.pl i www.kor.org.pl
Opublikowano: czwartek 16 czerwca 2016 / Wprowadził: mka 

Wspomnienie Czerwca 1976 r.
W czerwcu siedemdziesiątego szóstego zostałem wprowadzony do pokoju przesłuchań w warszawskim Pałacu Mostowskich.

Przywieziono mnie tam milicyjną suką razem z innymi "warchołami" z aresztu w Ursusie. Przy wsiadaniu i wysiadaniu z milicyjnych nysek, trzeba było pokonać "ścieżkę zdrowia", czyli przebiec przez szpaler pijanych zomowców z pałkami. Biegłem na bosaka, bo wyszukiwanie własnych butów wśród sterty obuwia w ursuskim areszcie, narażało grzbiet poszukiwacza na kolejne razy.

Miałem 22 lata, pochodziłem z tak zwanego dobrego domu. Myślałem, że milicjanci pomagają staruszkom przechodzić przez ulice, kiedy nagle: bosy, pobity i przerażony, zostałem postawiony przed oficerem MO, który kazał mi się przyznać, że jestem antysocjalistycznym elementem, że przemocą chciałem obalić ustrój PRL i, że w stanie nietrzeźwym rabowałem sklepy i wykolejałem pociągi!

Gdyby mi wtedy kazano podpisać oświadczenie ,że jestem kosmitą, mam zamiar telepatycznie zburzyć Kreml i chce porwać towarzysza Breżniewa na Marsa - to przyjąłbym te rewelacje z nie mniejszym zdumieniem i też podpisał.

Po przesłuchaniu na Mostowskich - funkcjonariusze załadowali mnie wraz z innymi nieszczęśnikami do policyjnych karetek i odwieźli do wiezienia na Rakowieckiej. Większość z aresztowanych, to byli, tacy, jak ja, przypadkowi przechodnie, których milicja zgarnęła wieczorem z ulic Ursusa.

W dniu, kiedy premier Jaroszewicz w telewizyjnym wystąpieniu odwoływał, ogłoszoną wcześniej przez siebie podwyżkę cen na mięso, wracałem wraz z kolegami z wycieczki do Kampinosu.

Na stacji kolejki podmiejskiej w Ursusie - zobaczyliśmy unieruchomione na torach pociągi dalekobieżne przy ,których stali robotnicy z pobliskiej fabryki traktorów oraz gapie i ,jak się później okazało milicyjni tajniacy. Kiedy, wieczorem wracałem do domu, zatrzymała się przede mną milicyjna nyska. Wyskoczyło z miej kilku pijanych zomowców z pałami w rękach.

Niewiele myśląc, rzuciłem się do ucieczki. Uciekając przed pościgiem - wbiegłem na podwórko sklepu rybnego ogrodzone siatką - tam dopadli mnie milicjanci i rozpoczęli bicie. Po obróbce pałami moje plecy i nogi byłe sine i czarne. Zbitego, zawleczono mnie do samochodu i zamknięto w areszcie ursuskiego posterunku MO położonego przy ulicy - nomen omen - Bohaterów Warszawy. Później, zabrano nas na przesłuchanie w Pałacu Mostowskich, a po czterdziestu ośmiu godzinach aresztu zostałem zwolniony do domu.

Wkrótce otrzymałem wezwanie do stawienia się na rozprawę przed Kolegium do Spraw Wykroczeń w Warszawie. Kolegium uznało, że krytycznego dnia będąc w stanie nietrzeźwym rabowałem i niszczyłem sklepy w Ursusie. Na nic zdały się moje wyjaśnienia.

Ani, skargi na policyjną przemoc, ani ironiczne uwagi ,że jedyne co mogłem byłem wtedy rabować ,to były śledzie ze sklepu rybnego pod ,którym zostałem pojmany, nie znalazły zrozumienia wśród członków kolegium.

Zostałem skazany na zapłacenie grzywny i przymusowe prace społeczne. Ale, już po tygodniu od ogłoszenia decyzji kolegium, w ramach zaostrzających się represji, mój wyrok został zaocznie zmieniony na karę wiezienia i pewnej nocy przyjechali do naszego domu milicjanci, żeby wsadzić mnie do więzienia w Białołęce. Nie siedziałem długo i po paru tygodniach odsiadki zostałem wypuszczony na wolność.

Przygody ,jakich doświadczyłem w czerwcu 76-tego roku, wyzwoliły mnie ze stanu naiwnej wiary w socjalistyczną ideologie, którą partyjna propaganda wpajała w umysły obywateli. Bezwzględna przemoc, obłuda, cynizm i kłamstwa rządzących sprawiły, że zaangażowałem się w walkę z systemem.

Razem z przyjaciółmi zaczęliśmy drukować ulotki, które nawoływały do bojkotu socjalistycznej szopki wyborczej. Rozklejaliśmy szydercze, antykomunistyczne plakaty na szybach Pewex-ów. Powielaliśmy książki i wydawnictwa bezdebitowe. Później, już w okresie Festiwalu Solidarności aktywnie uczestniczyłem w rozwoju antykomunistycznej działalności na swojej Uczelni. Zostałem przewodniczącym NZS-u i Uczelnianego Komitetu Strajkowego.

A wszystko to zawdzięczam zomowcom, którzy w czerwcu 76-ego roku na ulicy Bohaterów Warszawy w Ursusie - pałkami, wybili mi z głowy socjalizm.

Marek Szarek – ur. 1954 w Tczewie, b. mieszkaniec Ursusa, obecnie Ursynowa. Uczeń ursuskiego liceum im. L. Kruczkowskiego, absolwent Wyższej Szkole Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. W czasie strajków studenckich wybrany przewodniczącym Komitetu Strajkowego NZS. Wspomnienie przesłano na apel Urzędu Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy w związku ze zbiórka pamiątek odnośnie 1976 roku

Opublikowano: piątek 10 czerwca 2016 / Wprowadził: mka 


Plakat do pobrania - tutaj
Opublikowano: czwartek 9 czerwca 2016 / Wprowadził: mka 

Dziennik Ursusa - wyd. specjalne
Pełne wydanie do pobrania tutaj

Pełne wydanie do pobrania tutaj
Opublikowano: środa 29 czerwca 2016 / Wprowadził: mka 

Kalendarium obchodów 40. rocznicy Wydarzeń Czerwca’76
Biegacze pamiętali o czerwcowym proteście

Już od 4 czerwca rozpoczął się cykl imprez mających na celu upamiętnienie 40. rocznicy Wydarzeń Czerwca 1976 r. Jako pierwsi protest na sportowo postanowili uczcić biegacze startujący w VEOLIA URSUS BIEGA. Uczestnictwo w imprezie było idealną okazją do wyrażenia szacunku i podziękowania dla bohaterów tamtych czasów. Trasa biegu liczyła 10 km uwzględniając historyczne miejsca protestu. Twarzą imprezy była halowa mistrzyni świata w skoku wzwyż Kamila Lićwinko. Łącznie zapisało się 386 osób.

Zwycięzcą i nowym rekordzistą biegu został Tomasz Grycko z czasem 31 minut i 7 sekund. Wśród kobiet pierwsza na metę dobiegła Natalia Batrak (czas 00:37,58). Na najlepszych biegaczy czekały atrakcyjne nagrody pieniężne i puchary. Wśród uczestników imprezy rozlosowano nagrodę specjalną - skuter Junak Vintage – ufundowany przez organizatora biegu UKS „Iskra” Warszawa.

Gra miejska „Bunt’76”

W sobotę, 18 czerwca, od godz. 10:00 w Parku Czechowickim będzie można aktywnie spędzić czas, jak i zapoznać się z historią Wydarzeń Czerwca 1976 roku. Młodzieżowa Rada Dzielnicy Ursus wraz z wraz z Harcerzami z 90 WDHiZ „Fenix” przygotowała grę miejską „Bunt’76”. Do udziału zapraszamy młodzież wieku 13-20 lat w 2-5 osobowych drużynach. Aby wziąć udział w grze trzeba będzie się zarejestrować tego samego dnia w godz. od 10:00 do 13:00 w specjalnym namiocie znajdującym się w Parku Czechowickim.

Uczestnicy wcielą się w role pracowników zakładów ursuskich biorących udział w strajku 1976 roku

Koncert „Tu zaczęła się wolność”

Tego samego dnia, od godz. 16.30 także w Parku Czechowickim w ramach „Dni Ursusa” rozpocznie się koncert „Tu zaczęła się wolność”. Wspólnie będzie można zaśpiewać piosenki patriotyczne z okresu tworzenia się Solidarności. Każdy z mieszkańców otrzyma specjalny śpiewnik wydany na tę okazję.

W koncercie wezmą udział: zespół pracowników Urzędu Dzielnicy Ursus pod kierunkiem Sary May, zespół „Prymki” z SP nr 4 pod kierunkiem Moniki Janowskiej, zespół Young Ursus Voices pod kierunkiem Krzysztofa Matuszaka oraz zespół instrumentalny. Natomiast o godz. 19:00 rozpocznie się wspólna potańcówka z zespołem

Robert Rozmus Show.

Rekonstrukcje historyczne

Ale to dopiero początek atrakcji. Na dwa dni przed oficjalnymi obchodami na ulicach Ursusa pojawią się oddziały prewencji milicji obywatelskiej. Nie trzeba się jednak ich obawiać. To rekonstruktorzy 24 czerwca (godz. 6.30-10:00 i 16.00-20.00) i 25 czerwca (w godz. 9.00-15.00) będą zapraszać mieszkańców dzielnicy na uroczystości związane z obchodami 40. rocznicy Wydarzeń Czerwca 1976 roku, rozdając specjalnie przygotowane materiały nawiązujące grafiką do ulotek z lat osiemdziesiątych XX wieku. Milicjantów będzie można spotkać m.in. przy stacjach PKP Ursus i PKP Ursus Niedźwiadek, placu zabaw „Hasanka”, w Parku Hassów, na pl. Tysiąclecia, a także w rejonie bazaru przy ul.Gierdziejewskiego.

„Dni Ursusa” przeniosą nas do lat 70. i 80.

Największe wydarzenie muzyczne czaka na mieszkańców Ursusa odbędzie się wieczorem w sobotę 25 czerwca. Wtedy to na scenie w Parku Czechowickim powrócimy do wspaniałych lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych.

Wspólną zabawę rozpoczniemy już o godz. 16:00 wraz z Grupą T.T Band , a od godz. 17:00 wystąpi Izabela Trojanowska, znana jest m.in. z takich przebojów, jak: „Tyle samo prawd ile kłamstw” oraz „Wszystko czego dziś chcę”.

„Nie będę Julią”, „Hi-Fi” i „Chcę zapomnieć”, i „Para goni parę” to niektóre z przebojów zespołu Wanda i Banda jakie znamy do dzisiaj. O ich popularności świadczy fakt, że przeboje grupy są remiksowane p rzez DJAdamusa czy Kalwi&Remi. Piosenki zespołu poruszały także problemy ówczesnej Polski, jak np. utwór „To nie Polska” mówiący o emigracji. Wanda i Banda swój występ rozpocznie o godz. 18.30. Gwiazdą sobotniego wieczoru będzie znany i lubiany zespół T. Love, założony w stanie wojennym w 1982 w Częstochowie. Wokalistą zespołu jest od początku charyzmatyczny Zygmunt „Muniek” Staszczyk. Podczas koncertu usłyszymy m.in.: „Chłopaki nie płaczą”, „ Stokrotka”, „Jest super” oraz „TE noce są gorące” i inne. Początek koncertu godz. 20.30.

Oficjalne obchody 40. rocznicy Wydarzeń Czerwca’76

Następnego dnia, 26 czerwca przed Urzędem Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy odbędą się oficjalne uroczystości związane z 40. rocznicą Wydarzeń Czerwca 1976 roku. O godz. 13:00 rozpocznie się msza święta, następnie z ostaną z łożone wieńce p od Pomnikiem Czerwca 1976 roku. O godz. 17:00 w O.K. „Arsus” odbędzie się widowisko teatralno--muzyczne „Protest Robotników Ursusa 76” w reż. Anny E. Rakoczy. Potem koncert patriotyczny zagra orkiestra wojskowa z Torunia.

Zapowiedzi innych wydarzeń

W ramach obchodów planowane są także następujące wydarzenia:

- 20 czerwca – Poczta Polska wyda okolicznościową kartkę pocztową nawiązująca do obchodów Wydarzeń Czerwca 1976 roku. Kartkę będzie można zakupić w placówce pocztowej nr 125 przy ul. Wojciechowskiego 37.
- 25 czerwca - od godz. 10:00 przy ul. Traktorzystów 34 (przed budynkiem firmy Asmet) rozpocznie się budowa pomnika traktora Ursus składającego się z oryginalnych części. Natomiast o godz. 14:00 nastąpi odsłonięcie tej instalacji na pl. Czerwca 1976 roku (przed Urzędem Dzielnicy Ursus). Inicjatorem akcji jest Stowarzyszenie im. Stanisława Brzozowskiego.
- 25 czerwca – do obiegu pocztowego wejdzie okolicznościowy stempel pocztowy upamiętniający protest robotników z Ursusa. Będzie on używany przez placówkę z ul. Wojciechowskiego 37 przez 28 dni.
- 25 czerwca – w godz. 9.30-10:00 – pociągi Spółki PKP Intercity przejeżdżające linią kolejową Warszawa –Katowice symbolicznym sygnałem dźwiękowym oddadzą hołd protestującym 40 lat temu.

Okolicznościowa ekspozycja fotograficzna

Jednocześnie na budynku dawnej przyzakładowej stołówki znajdującej się obok Urzędu Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy zostanie zamontowana specjalna ekspozycja przygotowana przez Dom Spotkań z Historią nawiązująca do Wydarzeń Czerwca 1976 roku.

Olimpiada historyczna o Wydarzeniach Czerwca’76

Ponadto we wrześniu tego roku uczniowie placówek oświatowych w Ursusie wezmą udział olimpiadzie poświęconej Wydarzeniom Czerwca 1976 r. na uczestników czekają atrakcyjne nagrody.

Na potrzeby obchodów na stronie Urzędu Dzielnicy Ursus została stworzona specjalna zakładka.

Jest ona dostępna na stronie www.ursus.warszawa.pl

Opublikowano: czwartek 16 czerwca 2016 / Wprowadził: mka 

Okolicznościowa kartka pocztowa
Poczta Polska chcąc uczcić 40. rocznicę Wydarzeń Czerwca 1976 roku wydała okolicznościową kartkę pocztową nawiązująca w swojej symbolice do protestu robotników w Ursusie, Radomiu i Płocku. Kartka pocztowa została wydana na wniosek Zarządu Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy. Można ja zakupić w placówce pocztowej nr 125 przy ul. Wojciechowskiego 37.

Natomiast od soboty, 25 czerwca – do obiegu pocztowego wejdzie okolicznościowy stempel pocztowy upamiętniający protest robotników z Ursusa. Będzie on używany przez placówkę z ul. Wojciechowskiego 37 przez 28 dni.

Opublikowano: wtorek 28 czerwca 2016 / Wprowadził: mka 

XXII Dni Ursusa
25 czerwca w Parku Czechowickim odbyły się XXII Dni Ursusa. Na scenie wystąpiły gwiazdy rozpoczynające swoje kariery muzyczne w latach 70. i 80.: Izabela Trojanowska, Wanda i Banda oraz gwiazda wieczoru zespól T. Love.

Podczas imprezy burmistrz Urszula Kierzkowska wręczyła nagrody laureatom konkursu fotograficznego „Ursus. Lubię to!”. Na terenie parku organizatorzy przygotowali wiele atrakcji dla najmłodszych. Największą publiczność zgromadził występ zespołu T. Love, który oprócz znanych hitów, zagrał utwory z nowej płyty, która wkrótce się ukaże. Koncert wzbudził duży entuzjazm publiczności. Mieszkańcy gorąco przyjęli także Izabelę Trojanowską, która otrzymała pamiątkową ramkę z wycinkiem z „Głosu Ursusa” z 1981 roku, w którym opisywano wystąp artystki w Ursusie. Zespół Wanda i Banda kilkukrotnie bisował, grając m.in. nieśmiertelny hit „Hi-fi”.

Pod koniec imprezy burmistrz dzielnicy wspólnie z zastępcą Wiesławem Krzemieniem zaprosili zgromadzonych mieszkańców na kolejne wydarzenia muzyczne organizowane w dzielnicy - lipcowy koncert „Margaret” oraz imprezę „Pożegnanie Lata”, na której koncert zagra zespół „Kombi”.



Zapraszamy do galerii: Zdjęcia z Dni Ursusa 2016
Opublikowano: piątek 12 sierpnia 2016 / Wprowadził: mka 

Galeria zdjęć


Zapraszamy do galerii:
40. rocznica Wydarzeń Czerwca 1976r.
40. rocznica Wydarzeń Czerwca 1976r. - spektakl i koncert
Opublikowano: środa 29 czerwca 2016 / Wprowadził: mka 

40. rocznica Wydarzeń Czerwca 1976 roku (26.06.2016) - Film z uroczystości
Opublikowano: piątek 12 sierpnia 2016 / Wprowadził: mka 

Obchody 40. rocznicy wydarzeń czerwcowych - Apel do mieszkańców
W tym roku przypada 40. rocznica wydarzeń czerwcowych, które miały miejsce 25 czerwca 1976 r. Urząd Dzielnicy Ursus planuje upamiętnić te wydarzenie wydaniem okolicznościowej publikacji. W związku z tym zwracamy się do mieszkańców Ursusa z prośbą o przesłanie zdjęć i spisanych wspomnień z tego okresu na adres – Urząd Dzielnicy Ursus, pl. Czerwca 1976 r. nr 1, pok. 201, 02-495 Warszawa z dopiskiem „40 rocznica czerwca 1976 roku” lub na adres mailowy ursus1976@ursus.warszawa.pl. Prace i zdjęcia prosimy nadsyłać do 31 marca 2016 r.

Fotografie po przeniesieniu na nośniki cyfrowe zostaną zwrócone mieszkańcom. Prosimy również o krótki opis pod fotografiami co ułatwi ich skatalogowanie.

Wszelkie pytania w tej sprawie należy kierować na adres:
ursus1976@ursus.warszawa.pl, lub telefon 022 44 36 108.


Krótki rys historyczny

Rankiem 25 czerwca 1976 r. robotnicy Ursusa wystąpili przeciwko gwałtownym podwyżkom cen żywności (m.in. mięsa i ryb o 69 proc., nabiału o 64 proc., ryżu 150 proc., cukru o 90 proc.), jakie chciał wprowadzić rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
W Zakładach Mechanicznych Ursus od rana strajkowało 90 proc. załogi. Na kilkanaście na godzin ponad tysiąc osób zablokowano linię kolejową Warszawa-Kutno. Chcąc na stałe unieruchomić ruch kolejowy po południu rozkręcono tory i zepchnięto na nie lokomotywę.


Źródło fotografii: www.czerwiec76.ipn.gov.pl

Zryw był niespodziewany, dlatego interwencja milicji miała miejsce dopiero ok. godz. 21.30. Potem w Ursusie zaczęło się polowanie na demonstrantów. Bito przypadkowych przechodniów, a zatrzymanych katowano na komendach MO. Aresztowano ok. 300 osób. Podobne protesty miały miejsce w Radomiu i Płocku.
W lipcu 1976 r., rozpoczęła się spontaniczna akcja pomocy represjonowanym za udział w protestach, co spowodowało powstanie opozycyjnej organizacji w PRL – Komitetu Obrony Robotników.
Opublikowano: poniedziałek 21 listopada 2016 / Wprowadził:  


Plik do pobrania - tutaj
Opublikowano: wtorek 29 listopada 2016 / Wprowadził:  

W Sali Kameralnej Ośrodka Kultury „Arsus odbyła się uroczystość wręczenia nagród laureatom olimpiady wiedzy o wydarzeniach 25 czerwca 1976 w Ursusie i ich konsekwencjach, która była jednym z elementów obchodów 40. rocznicy Wydarzeń Czerwca 1976 roku. Natomiast dla najmłodszych został zorganizowany konkurs plastyczny „Ursus – moja Mała Ojczyzna”.

Wśród laureatów znaleźli się przedstawiciele następujących placówek oświatowych: Przedszkoli Publicznych nr 137, nr 343, nr 418, Szkoły Podstawowej nr 2, nr 4, nr 11, nr 14 oraz Społecznej Szkoły Podstawowej nr 4, a także Gimnazjum nr 130, nr 131, nr 132, nr 133, LVI Liceum Ogólnokształcącego i Zespołu Szkól nr 42.

- Dzięki temu konkursowi jego uczestnicy mogli się zapoznać z historią ludzi walczących o wolność. Pamiętajmy, że w konsekwencji strajku z 1976 roku Ursus został przyłączony 1 stycznia 1977 roku do Warszawy. – podkreślił zastępca burmistrza Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy Wiesław Krzemień.

Organizatorem konkursu był Zespól Szkół nr 42. Szczególne podziękowania należą się p. Zenobii Kondraciuk, która koordynowała cały przebieg olimpiady.

Zapraszamy do galerii - Znamy laureatów olimpiady wiedzy o Wydarzeniach Czerwca 1976 w Ursusie
Opublikowano: czwartek 1 grudnia 2016 / Wprowadził: rtr 

 
© Copyright 2004-2017, Urząd m.st. Warszawy dla Dzielnicy Ursus - Wszelkie prawa zastrzeżone.
Zgłoś problem !!!